Συγκρότηση Επιτροπής Στήριξης ΛΑΕ στην Πτολεμαΐδα, Παρασκευή 4/9, 8:30μμ

ΟΧΙ, ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ!
Υπάρχει Άλλος Δρόμος, με Αγώνες και Λαϊκή Ενότητα!

Μια νέα πολιτική εποχή έχει αρχίσει. Η εποχή όπου θα συγκρουστούν το ταξικό ΟΧΙ της 5ης Ιούλη, με το πολεμικό σύνθημα του πολιτικού και οικονομικού συστήματος: “δεν γίνεται αλλιώς, δεν υπάρχει εναλλακτική”. Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ με ευθύνη της ηγεσίας του ενισχύει τις μνημονιακές πολιτικές. Η εξέλιξη αυτή απειλεί να απελπίσει τον λαό που διαδήλωνε και απεργούσε κατά των τάχα αναγκαίων Μνημονίων το 2010-12, που ανέτρεψε με τη διαμαρτυρία του τρεις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές κυβερνήσεις ως τώρα, αναγκάζοντας την τέταρτη, την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε εκλογές, με την “ελπίδα” να ακυρωθεί έτσι η εντολή του ιστορικού δημοψηφίσματος.

Όλοι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, η νεολαία, οι άνεργοι, όλα τα κατώτερα και περιφρονημένα κοινωνικά στρώματα, εμείς, θα υπερασπιστούμε το ΟΧΙ, την πεποίθηση ότι δεν είναι μονόδρομος η καταλήστευση του λαού προς όφελος του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Εμείς συνεχίζουμε! Είμαστε αποφασισμένοι να αντιταχτούμε και να ανατρέψουμε το διαβόητο μπλοκ του ΝΑΙ, της εργοδοσίας, της Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., του πολιτικού προσωπικού τους και των εργοδοτικών ηγεσιών της ΓΣΕΕ. Έχει αποδειχθεί ότι η εργατική κινητοποίηση, το μαζικό κίνημα, η αγωνιστική και πολιτική ενότητα κατά των μέτρων λιτότητας, είναι απαραίτητα συστατικά για την επιτυχία των αντιστάσεων, για την τελική νίκη.

Με αυτήν την έννοια, η Λαϊκή Ενότητα καλεί όλες και όλους να συμμετέχουν στην μεγάλη αντιμνημονιακή, πανεργατική διαδήλωση της Θεσσαλονίκης, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη. Όλοι/ες μαζί, συνεχίζουμε αταλάντευτα το δρόμο των αντιμνημονιακών αγώνων, των πλατειών, του μεγαλειώδους ΟΧΙ της 5ης Ιούλη. Για να μην περάσουν “με καμία κυβέρνηση” το νέο ασφαλιστικό, οι νέες μειώσεις μισθών και κοινωνικών δαπανών, οι νέες σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις, ο αφανισμός των μικρομεσαίων και της αγροτιάς, ο νέος κύκλος απολύσεων και μεγέθυνσης της ανεργίας, το Τρίτο Μνημόνιο.

Υπάρχει άλλος δρόμος! Και περνάει μέσα από την άμεση συγκρότηση ενός πλατιού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου που θα εκπληρώσει την εντολή του δημοψηφίσματος και θα διεκδικήσει, σε αναπόφευκτη σύγκρουση με την ντόπια άρχουσα τάξη και τις διεθνείς της συμμαχίες (ευρώ, ευρωπαϊκές και διεθνείς συμφωνίες), άμεσα και αδιαπραγμάτευτα:
• Κατάργηση των Μνημονίων, των συνοδευτικών εφαρμοστικών νόμων και δανειακών συμβάσεων.
• Άμεση παύση πληρωμών στο κρατικό χρέος με στόχο τη διαγραφή του.
• Τερματισμό και αντιστροφή της “λιτότητας”, ριζική αναδιανομή πλούτου υπέρ των εργαζομένων και εις βάρος του κεφαλαίου.
• Επαναφορά κι επέκταση των εργατικών δικαιωμάτων, από τις Συλλογικές Συμβάσεις ως τον κατώτατο μισθό.
• Κοινωνικοποίηση υπό δημόσιο και εργατικό έλεγχο, όλων των τραπεζών και των στρατηγικής σημασίας υποδομών κι επιχειρήσεων.
• Αλλαγή του χρεοκοπημένου μοντέλου ανάπτυξης

Θέλουμε και μπορούμε να ανατρέψουμε τα μνημόνια!

logo
Συγκρότηση Επιτροπής Στήριξης
ΛΑΕ στην Πτολεμαΐδα,
Παρασκευή 4/9, 8:30μμ
καφέ Splendor
τηλ.επικοινωνίας 6972 81 4199, site: laiki-enotita.gr

Advertisements

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡYΞΗ ΤΗΣ «ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ»

logo

Η δημιουργία της Λαϊκής Ενότητας έχει ως αφετηρία το συντριπτικό ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Απέναντι στην τρομοκρατία των κυρίαρχων δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, με δυναμική παρουσία των νέων, αντέταξε μια αυθεντική λαϊκή εξέγερση. Η αντίσταση του ελληνικού λαού, πρωτοφανής σε διάρκεια και μαζικότητα κυρίως στα δύο πρώτα χρόνια της επιβολής των μνημονίων, αποτελεί, επίσης, μια μεγάλη παρακαταθήκη για τη Λαϊκή Ενότητα. Εξέφρασε τη γενικευμένη αντίσταση στο στρατηγικό σχέδιο επιβολής διαρκούς λιτότητας, απογύμνωσης της εργασίας από κάθε δικαίωμα, υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας, κατάλυσης της δημοκρατίας και επιβολής καθεστώτος περιορισμένης κυριαρχίας.
Μόλις ένα μήνα μετά το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, η ψήφιση του τρίτου Μνημονίου άλλαξε δραματικά το πολιτικό τοπίο. Η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης που αναδείχθηκε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου διέλυσε βίαια το κοινωνικό συμβόλαιο που τη συνέδεε με τη λαϊκή πλειοψηφία, σπέρνοντας την απογοήτευση και αναζωπυρώνοντας τον φόβο. Πέρασε στην απέναντι όχθη των Μνημονιακών δυνάμεων, βομβαρδίζοντας τα εργαζόμενα και μεσαία στρώματα με νέα αντιλαϊκά μέτρα. Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε στους δανειστές να προχωρήσουν σε πολιτικό πραξικόπημα και βιασμό κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας. Με το τρίτο  Μνημόνιο η διεθνής επιτροπεία γίνεται ακόμη πιο ασφυκτική, με κορυφαίο δείγμα ταπείνωσης τη δημιουργία του διαβόητου fund, του Ταμείου που υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία και τον κοινωνικό πλούτο για γενιές ολόκληρες.
Το τρίτο Μνημόνιο είναι μόνο η αρχή. Ήδη βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη η περαιτέρω διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η νέα συρρίκνωση σε εξευτελιστικά επίπεδα των επικουρικών και των κύριων συντάξεων, η φοροεπιδρομή στα αγροτικά εισοδήματα και στα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα, όπως και σειρά άλλων μέτρων που θα προωθηθούν τους επόμενους μήνες. Ακριβώς αυτός ο λόγος, σε συνδυασμό με την προσπάθεια να αποφευχθεί η συγκρότηση αντιμνημονιακού μετώπου εναλλακτικής πολιτικής, ώθησαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί και να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές- εξπρές. Πρόκειται για προσπάθεια υφαρπαγής της λαϊκής ψήφου, προτού ο λαός ενημερωθεί και αισθανθεί στην καθημερινότητά του και σε όλη τους την έκταση τις συνέπειες του τρίτου Μνημονίου. Προσπάθεια, που συνάντησε την πλήρη υποστήριξη των Ευρωπαίων επικυρίαρχων- Μέρκελ, Γιούνκερ, Μοσκοβισί, Ντάιζελμπλουμ-, οι οποίοι πριν δύο μήνες προσπαθούσαν να ακυρώσουν με κάθε τρόπο το δικαίωμα δημοκρατικής έκφρασης του ελληνικού λαού με δημοψήφισμα.
Ουδείς σοβαρός άνθρωπος πιστεύει πραγματικά ότι αυτά τα καταστροφικά, από κοινωνική άποψη, μέτρα μπορεί να είναι αποτελεσματικά ακόμη και από τη στενά δημοσιονομική σκοπιά. Η αποτυχία τους είναι προεξοφλημένη και θα οδηγήσει σε νέα πακέτα αντιλαϊκών μέτρων, για να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος που γνωρίσαμε με τις προηγούμενες Μνημονιακές κυβερνήσεις. Εργαζόμενοι, αγρότες, νέοι, επαγγελματίες και μικροί επιχειρηματίες καταστρέφονται μόνο και μόνο για να εξασφαλισθούν οι δόσεις της δανειακής «βοήθειας», οι οποίες την ίδια στιγμή της εκταμίευσής τους πηγαίνουν, κατά το 99%, είτε στους δανειστές, είτε στους τραπεζίτες. Σταγόνα δεν πέφτει στην πραγματική οικονομία και στους πολίτες που βρίσκονται στο χείλος του οικονομικού αφανισμού.
Είναι αστείο να περιμένει κανείς ότι αυτή η ηγετική ομάδα, που υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο και έκτοτε εγκωμιάζεται από τους εκπροσώπους των δανειστών και της εγχώριας ολιγαρχίας, θα καταφέρει- κάπως, κάποτε- να απεγκλωβιστεί από αυτό. Αν πάρεις το λάθος τρένο, όλοι οι σταθμοί που θα συναντήσεις στη διαδρομή σου θα είναι λάθος. Και είναι αιθεροβάμων όποιος πιστεύει ότι μπορεί να τα βάλει με τα μεγάλα συμφέροντα μια κυβέρνηση που δέχθηκε να κόψει άμεσα 93 ευρώ τον μήνα από τους φτωχότερους των φτωχών, συρρικνώνοντας την κατώτατη σύνταξη στο εξευτελιστικό όριο των 393 ευρώ!

Για ένα μεγάλο μέτωπο του “ΟΧΙ μέχρι το τέλος”
Για όλους αυτούς τους λόγους κατέστη επείγουσα ανάγκη η συγκρότηση της Λαϊκής Ενότητας, ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ανατροπής των Μνημονίων και της εξοντωτικής λιτότητας, της αντιδημοκρατικής εκτροπής και της μετατροπής της Ελλάδας σε ευρωαποικία με μοχλό το χρέος.
Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο λαϊκό, πατριωτικό μέτωπο αξιοπιστίας, συνέπειας και ανιδιοτέλειας που θα αναστυλώσει τις προδομένες ελπίδες, θα νικήσει τον φόβο και θα δώσει αέρα νίκης στο μεγάλο, λαϊκό και νεανικό ρεύμα του «ΟΧΙ» της 5ης Ιουλίου. Ματαιοπονούν όσοι προσπαθούν να διαβάλουν εκ των προτέρων αυτή την προσπάθεια μιλώντας για «αποστασία» που έριξε τάχα την «πρώτη αριστερή κυβέρνηση». Αποστάτησαν από την Αριστερά μόνον εκείνοι που επέλεξαν να γίνουν η τρίτη Μνημονιακή κυβέρνηση αυτού του τόπου.
Η Λαϊκή Ενότητα δεν είναι εκλογική σημαία ευκαιρίας, ούτε φιλοδοξεί να προστεθεί στα κόμματα του χρεοκοπημένου, πολιτικού κατεστημένου. Αποτελεί συσπείρωση πολιτικών οργανώσεων, κινήσεων και ανένταχτων πολιτών, που φιλοδοξεί να εκφράσει, να εμπνεύσει και να ενισχύσει ένα πραγματικό λαϊκό κίνημα, με πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης. Θέλουμε να γίνει η φωνή εκείνων που σήμερα δεν έχουν φωνή, η δύναμη των αδυνάμων. Θέλουμε να είναι η αφετηρία για το μέτωπο που θα εκπροσωπήσει τη συμμαχία των εργαζομένων, των ανέργων, της αγροτιάς, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης, της διανόησης και των ανθρώπων του πολιτισμού, στην κοινή προσπάθεια για ν’ αλλάξει δρόμο η ελληνική κοινωνία.
Σ’ αυτή την προσπάθεια δεν χωρούν λογικές ηγεμονισμού και αποκλειστικής αλήθειας. Έχουν θέση διάφορες κοινωνικές ευαισθησίες, προοδευτικές πολιτικές παραδόσεις και ιδεολογικές προτιμήσεις. Είναι όρος ύπαρξης αυτού του μετώπου η δημοκρατική λειτουργία του, με κέντρο τους ίδιους τους αγωνιστές, τις διεκδικήσεις και τις αναζητήσεις τους. Οι δυνάμεις, οι αγωνιστές και αγωνίστριες που συμμετέχουν στη Λαϊκή Ενότητα συνδέονται με ισχυρή πολιτική συμφωνία για μια άμεση, ζωτικά αναγκαία, ριζοσπαστική εναλλακτική λύση στη Μνημονιακή τραγωδία. Μια λύση που θα λειτουργήσει προς όφελος των λαϊκών τάξεων, σε βάρος του μεγάλου κεφαλαίου, που θα απαλλάξει την Ελλάδα από τη θανάσιμη επικυριαρχία των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Μας ενώνει η κοινή αναζήτηση, μέσα από διαφορετικούς δρόμους, μιας νέας κοινωνίας, απελευθερωμένης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και κάθε είδους καταπίεσης, μιας κοινωνίας με αλληλεγγύη, δικαιοσύνη και ελευθερία, στο δρόμο για το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.

Τα άμεσα μέτρα για την έξοδο από την κοινωνική καταστροφή
Άμεση, βασική επιδίωξη της Λαϊκής Ενότητας είναι να δημιουργηθούν, μέσα από τα κοινωνικά κινήματα και την πολιτική δράση, μέσα κι έξω από τη Βουλή, οι προϋποθέσεις για τη ριζοσπαστική εναλλακτική λύση στη σημερινή, Μνημονιακή πραγματικότητα.
Οι βασικές συντεταγμένες του άλλου δρόμου έχουν ήδη προσδιοριστεί από πολλές αριστερές δυνάμεις, ριζοσπαστικά κινήματα και προοδευτικούς επιστήμονες.  Η εναλλακτική λύση που υπερασπιζόμαστε επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε όλα τα καίρια προβλήματα της οικονομίας, της κοινωνίας, του κράτους και της εξωτερικής πολιτικής. Ασφαλώς και δεν περιορίζεται στο θέμα της νομισματικής πολιτικής, όπως υποστηρίζουν οι πλαστογράφοι και συκοφάντες που μιλάνε για «λόμπι της δραχμής».
Το πρόβλημα με αυτή την εναλλακτική πρόταση δεν είναι η τάχα ανεπαρκής «τεχνική» επεξεργασία της, αλλά η ελλιπής πολιτική προετοιμασία της: το γεγονός ότι δεν έχει συζητηθεί στον απαιτούμενο βαθμό μέσα στο λαό και στις κοινωνικές συλλογικότητες. Δηλαδή, ανάμεσα σε εκείνους που θα κληθούν να παλέψουν σκληρά, απέναντι σε τεράστια συμφέροντα, για την υλοποίησή της. Αυτό το κενό φιλοδοξούμε να καλύψουμε άμεσα, με μια μεγάλη καμπάνια δημόσιου διαλόγου, απέναντι σ’ όσους πασχίζουν να επιβάλουν ένα νέο «ιδιώνυμο». Να δαιμονοποιήσουν, ακόμη και να ποινικοποιήσουν την «απαγορευμένη» συζήτηση.
Τα άμεσα, κατεπείγοντα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για ν’ ανοίξει ένας νέος δρόμος είναι:
-Η κατάργηση των κοινωνικά και οικονομικά καταστροφικών Μνημονίων και των αποικιακών, δανειακών συμβάσεων υποθήκευσης του μέλλοντός μας, που τα συνοδεύουν.
-Η διακοπή πληρωμών του χρέους- τη μη  βιωσιμότητα του οποίου αναγνωρίζει, από τη δική του σκοπιά, ακόμη και το ΔΝΤ- με στόχο τη συνολική διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του. Η διακοπή πληρωμών θα συνοδευτεί από πολιτικές και νομικές ενέργειες, σε διεθνές επίπεδο, οι οποίες θα αξιοποιήσουν και το σχετικό πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας της Βουλής.
-Ανεξάρτητα, αλλά παράλληλα με τη διεθνή δράση για το θέμα του χρέους, θα διεκδικηθούν άμεσα- πολιτικά, νομικά, κινηματικά- και με επιμονή οι γερμανικές οφειλές, δηλαδή το κατοχικό δάνειο και οι αποζημιώσεις για τα θύματα και τις καταστροφές της ναζιστικής θηριωδίας.
-Ο άμεσος τερματισμός της λιτότητας και η εφαρμογή μιας πολιτικής αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου προς όφελος των εργαζόμενων στρωμάτων και σε βάρος των ολιγαρχών. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει για τα πιο χτυπημένα από την κρίση κοινωνικά στρώματα, με στήριξη των εισοδημάτων τους και σταδιακή αύξηση των κατώτατων μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας, εξασφάλιση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και βασικών αγαθών (ρεύμα, νερό, θέρμανση) για όλους.
Γενικότερα, θα στηριχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και οι κοινωνικές δαπάνες για τη δημόσια δωρέαν παιδεία, τη λαϊκή υγεία, τον πολιτισμό. Θα ενθαρρυνθεί η σταδιακή αύξησή τους, σε συνάρτηση με τους αναπτυξιακούς ρυθμούς. Θα αναιρεθούν τα εξοντωτικά, για τους αγρότες και τους ελεύθερους επαγγελματίες, φορολογικά και άλλα μνημονιακά μέτρα. Θα καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ και θα θεσπισθεί φόρος μόνο για την πολύ μεγάλη, ακίνητη περιουσία.
-Η εθνικοποίηση των τραπεζών και η λειτουργία τους υπό καθεστώς κοινωνικού ελέγχου, με απόλυτη εξασφάλιση της λαϊκής αποταμίευσης. Το νέο, εθνικοποιημένο και απαλλαγμένο από την πατρωνία της ΕΚΤ τραπεζικό σύστημα θα εξασφαλίσει τη ζωτικά αναγκαία «σεισάχθεια» στα εξουθενωμένα από την κρίση νοικοκυριά. Θα παρέχει την εξίσου αναγκαία ρευστότητα στους επαγγελματίες και τις μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις που κινδυνεύουν με αφανισμό. Στην κατεύθυνση αυτή θα επαναλειτουργήσουν η Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και θα διερευνηθούν τα σκάνδαλα του ξεπουλήματός τους. Η εθνικοποίηση των τραπεζών θα επιτρέψει την άμεση και σε βάθος διερεύνηση των θαλασσοδανείων που έχουν χορηγηθεί σε μονοπωλιακούς ομίλους και της φοροδιαφυγής μέσω διάφορων λιστών τύπου Λαγκάρντ.

Οικονομική ανασυγκρότηση και πολιτιστική αναγέννηση
Παράλληλα με αυτά τα κατεπείγοντα μέτρα, που θα δώσουν μια πρώτη ανάσα στην οικονομία και τα λαϊκά στρώματα, θα προωθηθούν ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις για την αλλαγή του χρεοκοπημένου μοντέλου ανάπτυξης και την ανατροπή των κοινωνικών συσχετισμών υπέρ του λαού και σε βάρος των διαπλεκόμενων ολιγαρχών. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν:
-Τη ριζοσπαστική αναθεώρηση της εργασιακής νομοθεσίας, με επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Απόκρουση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, αυστηρότατα όρια και αντικίνητρα στις απολύσεις,  ενεργοποίηση και ενίσχυση των επιθεωρήσεων εργασίας. Δημόσιος, κοινωνικός, αναβαθμισμένος ΟΑΕΔ και κατάργηση των ιδιωτικών εταιρειών επινοικίασης εργαζομένων.
-Τη δημιουργία ενός σταθερού, κοινωνικά δίκαιου και αναδιανεμητικού φορολογικού συστήματος, ώστε να πληρώσουν επιτέλους τα βάρη της κρίσης όχι τα συνήθη υποζύγια, αλλά οι έχοντες και κατέχοντες.
-Τον τερματισμό των αρπακτικών ιδιωτικοποιήσεων, συρρικνώσεων και διαλύσεων επιχειρήσεων, δικτύων και υποδομών (ΔΕΗ, φυσικό αέριο, λιμάνια, αεροδρόμια, ακίνητα δημοσίου κ.α.). Την άμεση κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ. Την επανάκτηση της δημόσιας περιουσίας που εκποιήθηκε στο ιδιωτικό κεφάλαιο με ακύρωση των παράνομων και αντισυνταγματικών αποφάσεων για την εκχώρησή τους, χωρίς αποζημίωση, με εξαίρεση τους μικρομετόχους. Την εθνικοποίηση, ανασυγκρότηση και λειτουργία υπό καθεστώς εργατικού- κοινωνικού ελέγχου όλων των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, δικτύων και υποδομών, που θα αναλάβουν και τον ρόλο της ατμομηχανής της οικονομίας. Στόχος είναι μια ταχεία οικονομική αναζωογόνηση που θα δημιουργεί θέσεις εργασίας, θα ενισχύει τη θέση των εργαζομένων και θα σέβεται το περιβάλλον.
-Ανασυγκρότηση του διαλυμένου εθνικού συστήματος υγείας, των δημοσίων νοσοκομείων και ενός πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας υψηλής ποιότητας, προσιτού σε όλους, στο κέντρο και την περιφέρεια.
-Αντιμετώπιση της πολιτιστικής ερήμωσης, διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των πολιτιστικών θεσμών και της πρόσβασης όλου του λαού στην πολιτιστική δημιουργία. Στήριξη από το δημόσιο κάθε δημιουργικής πρωτοβουλίας των ανθρώπων του πολιτισμού και των ίδιων των πολιτών.
-Οικονομική ανασυγκρότηση με μετατόπιση του κέντρου βάρους α) από την κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων στην παραγωγή (κυρίως στη βιομηχανική και αγροτική παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας) και β) από τη συμπίεση του εργατικού κόστους στη μεγέθυνση της προστιθέμενης αξίας. Επιδιώκουμε, εν τέλει, τη μετάβαση από μια ανάπτυξη που εξυπηρετεί τους σφετεριστές της εργασίας και της φύσης σε μια ανάπτυξη που θα έχει στο κέντρο της την τεχνολογική ανανέωση, την καινοτομία, τη σύγχρονη οργάνωση και, κυρίως, τους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου. Μια ανάπτυξη που θα στηρίζεται στη δική τους γνώση, εμπειρία, μεράκι και δημιουργικότητα. Προς αυτή την κατεύθυνση θα χρειαστεί μια πολιτική δημοκρατικού κεντρικού και περιφερειακού σχεδιασμού, με τη συμμετοχή και συναπόφαση των τοπικών κοινωνιών, και με έντονη περιβαλλοντική διάσταση.
– Τη γενναία ενίσχυση της δημόσιας, δωρεάν παιδείας και της έρευνας, που αποτελεί, πέραν των άλλων, και βασική προϋπόθεση για μια παραγωγική στροφή προς ένα νέο, αποδοτικό κοινωνικό πρότυπο.
– Ουσιώδης συνιστώσα της οικονομικής ανασυγκρότησης θα είναι ο «τρίτος» (πλάι στον κρατικό και τον ιδιωτικό) τομέας, της κοινωνικής οικονομίας (συνεταιρισμοί, αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις που έχουν εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες τους, δομές αλληλεγγύης κλπ). Θα απαιτηθεί η γενναιόδωρη ενίσχυσή του από το δημόσιο τραπεζικό σύστημα και τον κρατικό μηχανισμό.
-Την πολιτική αλληλεγγύης και ανθρωπιάς απέναντι στους πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες. Θα πολεμήσουμε ενεργά κάθε ξενοφοβική και ρατσιστική αντιμετώπιση- με ακραία την περίπτωση της φασιστικής Χρυσής Αυγής- που τείνει να μετατρέψει τον κοινωνικό πόλεμο του κεφαλαίου σε εθνοτικό «εμφύλιο» πόλεμο, στο εσωτερικό του κόσμου της εργασίας. Θα αγωνιστούμε εναντίον των ιμπεριαλιστικών πολέμων που παροξύνουν το προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα. Θα διεκδικήσουμε τη στήριξη που οφείλουν στη χώρα μας και στις άλλες χώρες «πρώτης γραμμής» οι άλλες, βορειότερες χώρες της Ευρώπης,  απαιτώντας παράλληλα την κατάργηση του Δουβλίνου ΙΙ που μετατρέπει την Ελλάδα σε φυλακή μεταναστών.

Έξοδος από τη νομισματική φυλακή της ευρωζώνης
Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι και μόνη η ακύρωση των Μνημονίων- και πολύ περισσότερο οι δομικές ριζοσπαστικές αλλαγές που περιγράψαμε- θα προκαλέσουν τη σφοδρή αντίδραση των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ. Θα προσπαθήσουν να στραγγαλίσουν το εγχείρημά μας από την πρώτη στιγμή, με βασικό μοχλό τη διακοπή της ρευστότητας στις τράπεζες από την ΕΚΤ. Αυτό άλλωστε, το ζήσαμε ήδη το προηγούμενο εξάμηνο, ακόμη και με την πολύ μετριοπαθέστερη πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.
Επομένως, τα ζητήματα της εξόδου από την ευρωζώνη και της ρήξης με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και επιλογές της Ε.Ε., η οποία ακολουθεί όλο και πιο αντιδραστικούς και αντιδημοκρατικούς δρόμους, τίθενται στην ημερήσια διάταξη, όχι ως προϊόν κάποιας ιδεολογικής εμμονής, αλλά με όρους στοιχειώδους πολιτικού ρεαλισμού. Η οδυνηρά αποκτημένη πείρα των τελευταίων μηνών έδειξε και στους πιο δύσπιστους ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις στη σημερινή, γερμανική ΕΕ δεν είναι ούτε «σύμμαχοι», ούτε «εταίροι». Είναι οικονομικοί εκβιαστές και πολιτικοί βιαστές. Και δεν διστάζουν να εκδικούνται έναν ολόκληρο λαό με την πιο ανελέητη εκδοχή «συλλογικής τιμωρίας», όταν δεν τους αρέσουν οι αποφάσεις του.
Η ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας και η καθιέρωση, με νέους, δημοκρατικούς, κοινωνικούς και αναπτυξιακούς όρους, εθνικού νομίσματος, δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Είναι ένα από τα αναγκαία εργαλεία για την πραγματοποίηση των ριζοσπαστικών αλλαγών που περιγράψαμε- και για τις οποίες, βέβαια, τελικός εγγυητής δεν θα είναι το νόμισμα, αλλά ο αγώνας των λαϊκών τάξεων. Παρά τις αναπόφευκτες δυσκολίες των πρώτων μηνών, τίποτα δεν δικαιολογεί τις Κασσάνδρες που ταυτίζουν ένα τέτοιο βήμα με οικονομικό ολοκαύτωμα και εθνική καταστροφή. Μέσα στον εικοστό αιώνα, 69 νομισματικές ενώσεις κατέρρευσαν στον πλανήτη, χωρίς να έρθει το τέλος του κόσμου. Η καθιέρωση εθνικού νομίσματος ως προϋπόθεση για την εφαρμογή ενός προοδευτικού προγράμματος ανασυγκρότησης και διεξόδου, δεν είναι μόνο μια βιώσιμη επιλογή, αλλά και μια επιλογή ελπίδας, που μπορεί να βάλει τη χώρα σε μια νέα, αναπτυξιακή τροχιά.
Δεν είμαστε νοσταλγοί της καπιταλιστικής Ελλάδας της δραχμής. Ξέρουμε ότι κάθε άλλο παρά παράδεισος για τις εκμεταλλευόμενες τάξεις ήταν η προ- ευρώ κατάσταση της χώρας μας. Αλλά τα 13 χρόνια που ζούμε με το ευρώ, ιδιαίτερα τα τελευταία, δεν ήταν καθόλου καλύτερα: τα πρώτα επτά από αυτά ήταν, για ορισμένα τμήματα του πληθυσμού, η εποχή της πιστωτικής και καταναλωτικής μέθης, πάνω στα σωρευμένα ερείπια της παραγωγικής βάσης της χώρας. Αλλά, τα επόμενα έξι χρόνια ήταν το απότομο ξύπνημα από το μεθύσι και η κάθοδος στη Μνημονιακή κόλαση, χωρίς κανένα φως στην άκρη του τούνελ. Είναι πια καιρός να επιχειρήσουμε μια λυτρωτική έξοδο.
Η ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας, με την απεξάρτηση της Τράπεζας της Ελλάδο από την ΕΚΤ, τη λειτουργία της με κυβερνητική, δημόσια, κοινωνική ευθύνη και με την έκδοση εθνικού νομίσματος, θα προσφέρει την αναγκαία ρευστότητα στην οικονομία, χωρίς τους επαχθείς όρους των δανειακών συμβάσεων. Θα βοηθήσει αποφασιστικά στην ενίσχυση των εξαγωγών, στον περιορισμό και στη σταδιακή υποκατάσταση των εισαγωγών από εγχώρια προϊόντα, στην ενδυνάμωση της παραγωγικής βάσης της χώρας και του τουριστικού ρεύματος. Θα ευνοήσει τη δημιουργία θέσεων εργασίας μέσω ενός προγράμματος αναγκαίων δημοσίων παραγωγικών επενδύσεων, αναπτυξιακών πρωτοβουλιών των μεγάλων, δημοσίων επιχειρήσεων, στήριξης του κοινωνικού τομέα της οικονομίας και αποκατάστασης της πίστωσης στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η κατάργηση των άδικων φορολογικών και άλλων βαρών στα μικρομεσαία εισοδήματα και επιχειρήσεις που επιβάλλουν τα Μνημόνια μόνο και μόνο για να εξυπηρετείται το αβίωτο χρέος, θα αναζωογονήσει τη ζήτηση και θα ωθήσει την ανάπτυξη. Συνολικά, θα παρουσιάσουμε και θα θέσουμε υπό συζήτηση ένα ειδικό σχέδιο για την Ελλάδα, που θα εφαρμόζει ένα ριζοσπαστικό, προοδευτικό πρόγραμμα με εθνικό νόμισμα.

Για μια ισότιμη θέση της Ελλάδας στο σύγχρονο κόσμο
Η έξοδος από την οικονομική «φυλακή» της Ευρωζώνης δεν σημαίνει εθνική «αυτάρκεια» και διεθνή πολιτική απομόνωση, όπως ψευδώς υποστηρίζουν οι αντίπαλοί μας. Αντίθετα, εγκαινιάζοντας έναν άλλο δρόμο ριζοσπαστικών αλλαγών, ο ελληνικός λαός μπορεί να γίνει φάρος ελπίδας για τους άλλους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου, να εξασφαλίσει πολύτιμες συμπάθειες, στηρίγματα και συμμαχίες. Ο εναλλακτικός δρόμος που προτείνουμε θα στερήσει την Ελλάδα μόνο από τις αλυσίδες της, που την περιορίζουν στον ρόλο του ευρωατλαντικού «οικόπεδου». Θα απελευθερώσει, όμως, τις δυνατότητές της να αναπτύξει αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με όλες τις χώρες που θα σέβονται την κυριαρχία της και την απόφασή της να είναι φιλική προς όλους τους λαούς του κόσμου, χωρίς να είναι δεδομένη για καμία δύναμη.
Κεντρική μας κατεύθυνση θα είναι μια νέα, ανεξάρτητη, πολυδιάστατη πολιτική διεθνών σχέσεων, στον ενεργειακό, οικονομικό και πολιτικό τομέα. Διεθνών σχέσεων, που δεν θα περιορίζονται αποκλειστικά στα στενά όρια της Ε.Ε. Επιδιώκουμε μια ενεργητική πολιτική συνεργασίας στη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή. Μια πολιτική που θα αξιοποιεί τις νέες δυνατότητες αμοιβαία επωφελών συνεργασιών με τις αναδυόμενες δυνάμεις των BRICS, τη Λατινική Αμερική και άλλες περιοχές του πλανήτη.
Τασσόμαστε κατά του νέου «Ψυχρού Πολέμου» και μιας καινούργιας διαίρεσης της Ευρώπης με την ύψωση νέου τείχους προς τη Ρωσία. Αγωνιζόμαστε εναντίον των ιμπεριαλιστικών επιλογών και των στρατιωτικών τυχοδιωκτισμών του ΝΑΤΟ. Δεσμευόμαστε υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από αυτόν τον συνασπισμό, μια πολεμική μηχανή που διαλύει κράτη, καταδυναστεύει λαούς και αποσταθεροποιεί το ευρύτερο γεωπολιτικό τόξο της περιοχής μας, από την ανατολική Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή. Αγωνιζόμαστε για την απομάκρυνση των αμερικανικών-νατοϊκών βάσεων, για τη μη συμμετοχή της Ελλάδας σε οποιονδήποτε ιμπεριαλιστικό οργανισμό. Επιδιώκουμε την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις οι απαιτήσεις της Άγκυρας με ειρηνικό διάλογο, στη βάση της πιστής τήρησης των διεθνών συμφωνιών, του διεθνούς δικαίου και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας.
Είμαστε σθεναρά αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια αλλαγής των συνόρων στην περιοχή μας. Αποκρούουμε κάθε υποδαύλιση εθνικιστικών, σοβινιστικών τάσεων. Αγωνιζόμαστε για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ, για μια Κύπρο ανεξάρτητη, χωρίς στρατεύματα κατοχής και ξένες βάσεις. Θεωρούμε αναγκαίο τον τερματισμό της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ- δύναμη κατοχής ξένων εδαφών στην περιοχή- και την άμεση αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι με όλους τους λαούς του κόσμου που αγωνίζονται για ελευθερία, δικαιοσύνη και αυτοδιάθεση.
Η έξοδος από την ευρωζώνη και η εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προγράμματος με πρωταγωνιστή τον οργανωμένο λαό, συνεπάγεται ένα δρόμο σύγκρουσης με τις επιλογές της ΕΕ και τα αντιδημοκρατικά, υπερεθνικά όργανά της. Γιατί ήδη από τη συνθήκη του Μάαστριχτ, η διαδικασία συγκρότησης της ΕΕ εξυπηρετεί το νεοφιλελεύθερο σχέδιο, ενισχύει ιμπεριαλιστικές βλέψεις των ηγετικών δυνάμεων και υπονομεύει τη λαϊκή κυριαρχία.
Απέναντι στην αναπόφευκτη επίθεση  του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, ο λαός πρέπει να είναι έτοιμος για όλα. Το ζήτημα της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ε.Ε. μπορεί να τεθεί εκ των πραγμάτων και ανά πάσα στιγμή στην ημερήσια διάταξη. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα καλέσουμε το λαό να επιμείνει στην εφαρμογή του προοδευτικού προγράμματος που έχει επιλέξει, παίρνοντας την απόφασή του για παραμονή ή όχι στην Ε.Ε. με δημοψήφισμα, όπως άλλωστε έγινε και γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος από την ευρωζώνη και η σύγκρουση με το ασφυκτικό πλαίσιο της Ε.Ε. δεν σημαίνει απομόνωση της Ελλάδας από το ευρωπαϊκό της περιβάλλον. Θα απευθυνθούμε ιδιαίτερα στους άλλους λαούς, τα κοινωνικά κινήματα και τις προοδευτικές δυνάμεις των χωρών- μελών της Ε.Ε. με τις οποίες μας συνδέουν μακρόχρονοι οικονομικοί, πολιτικοί και πολιτιστικοί δεσμοί. Επιδιώκουμε να συμβάλουμε στη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού κινήματος γύρω από στόχους που εκφράζουν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Σταθμό στην αντιδραστική μετάλλαξη της Ε.Ε. αποτελεί η επωαζόμενη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤΤΙΡ). Μια συμφωνία που παραδίδει τα δημόσια αγαθά (νερό, παιδεία, υγεία κλπ) στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, ανοίγει διάπλατα το δρόμο στα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα, ενώ καταργεί κάθε έννοια εργατικού δικαίου και εθνικής κυριαρχίας που μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην ασυδοσία των «επενδυτών». Θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις, μαζί με όλα τα προοδευτικά κινήματα της Ευρώπης, για να μην επικυρωθεί αυτή η συμφωνία- έκτρωμα.

Δημοκρατία παντού, λαϊκή εξουσία
Ουσιώδες συστατικό της εναλλακτικής μας πρότασης είναι ο ριζοσπαστικός μετασχηματισμός του κράτους, της δικαιοσύνης και της δημόσιας διοίκησης. Η αποκατάσταση και διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθεριών, από τον χώρο εργασίας μέχρι το δικαίωμα στη διαδήλωση, η διάλυση των ΜΑΤ και γενικότερα η αντιμετώπιση των μηχανισμών καταστολής του «εχθρού- λαού», ο εκδημοκρατισμός και η διαφάνεια στο χώρο των ΜΜΕ, η αποφασιστική αντιμετώπιση της διαφθοράς και της διαπλοκής, αποτελούν τα πιο επείγοντα μέτρα σ’ αυτό το πεδίο.
Παράλληλα, θα επανεξετάσουμε τον ρόλο και την κατεύθυνση των λεγόμενων «ανεξάρτητων αρχών» σε καίριους τομείς που ρυθμίζουν το τραπεζικό σύστημα, τις τηλεπικοινωνίες, την ενέργεια, την ενημέρωση κλπ. Βεβαίως, άλλες ανεξάρτητες αρχές που μπορούν να παίξουν χρήσιμο κοινωνικό ρόλο, όπως το ΑΣΕΠ, θα διατηρηθούν και θα υποβοηθηθούν, με ενίσχυση της διαφάνειας και του κοινωνικού ελέγχου. Επιπλέον, θα ξεκινήσουμε μία ευρύτατη κοινωνική διαβούλευση για την εκ βάθρων αναθεώρηση του Συντάγματος και του όλου πολιτικού συστήματος από μια νέα, Συντακτική Εθνοσυνέλευση, που θα προκύψει από επόμενες εκλογές. Κεντρικός στόχος αυτής της αναθεώρησης θα είναι η καθιέρωση μιας νέας, προωθημένης Δημοκρατίας, που θα συνδυάζει την αντιπροσωπευτική με την άμεση, την αποτελεσματική διακυβέρνηση με τη στήριξη στη λαϊκή πρωτοβουλία και αυτενέργεια, τη λαϊκή συμμετοχή και τις άμεσες λαϊκές αποφάσεις, με βάση και τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές και εμπειρίες.
Για εμάς η διεκδίκηση της κυβερνητικής εξουσίας δεν είναι αυτοσκοπός. Εντάσσεται στο συνολικό στόχο της διεκδίκησης της πολιτικής εξουσίας από μια ευρύτερη λαϊκή συμμαχία. Υπηρετεί ένα πρόγραμμα άμεσης διεξόδου σήμερα, που μπορεί να επιβληθεί από μια κυβέρνηση η οποία θα στηρίζεται στη δύναμη του οργανωμένου λαού και στους δικούς του διακριτούς θεσμούς, στο  εργατικό κίνημα, στο κίνημα της νεολαίας, στα τοπικά και περιβαλλοντικά κινήματα, στα κινήματα αλληλεγγύης, στις μορφές λαϊκής αυτοοργάνωσης. Η εφαρμογή ενός τέτοιου προγράμματος μπορεί να αλλάξει τους κοινωνικούς συσχετισμούς και να διαμορφώσει τους όρους για τη χάραξη ενός άλλου δρόμου για την ελληνική κοινωνία, με σοσιαλιστική προοπτική.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

ZE1A5924Αντιπροσωπεία της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ  με επικεφαλής τον Παναγιώτη  Λαφαζάνη παρουσίασε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα την Προγραμματική της Διακήρυξη.
Στην αντιπροσωπεία μετείχαν ακόμη ο εκπρόσωπος Τύπου της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Κώστας Ήσυχος, ο δημοσιογράφος – συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου και η νομικός Μαριάννα Τσίχλη.

ZE1A5964 (1)Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, κυρίως νεολαίους, παραβρέθηκαν οι βουλευτές της Λαϊκής Ενότητας Δημήτρης Στρατούλης, Θανάσης Πετράκος, Στάθης Λεουτσάκος, Νάντια Βαλαβάνη, Θανάσης Σκούμας και Ραχήλ Μακρή και πολλά στελέχη από όλες τις συλλογικότητες του μετώπου.
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κατά την εισαγωγική του ομιλία, τόνισε τα εξής:
“Επιχειρήσαμε να κάνουμε μια συνέντευξη Τύπου, αλλά βλέπω ότι έχουμε μια πολύ πυκνή συγκέντρωση. Κι αυτό είναι πάρα πολύ θετικό μήνυμα. Δείχνει σε όλους την απήχηση που έχει η “Λαϊκή Ενότητα”. Είμαστε το μέτωπο που πρωτοϊδρύθηκε, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται μέρα με τη μέρα αποκτάμε μια πολύ μεγάλη λαϊκή δυναμική. Ιδιαίτερη δυναμική στα πιο φτωχά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και πρώτα από όλα στη νεολαία. Τα νιάτα της Ελλάδας στα οποία ανήκει και το μέλλον. Και αυτά τα νιάτα θα πάρουν τη σκυτάλη του μέλλοντος στα χέρια τους. Και η “Λαϊκή Ενότητα” έχει αυτόν τον κύριο στόχο. Να πάρει η νεολαία τη σκυτάλη, τις αποφάσεις και να πάρει στα χέρια της την πορεία της χώρας. Και τότε θα γίνουν παρελθόν μνημόνια, εξαρτήσεις, λιτότητες και υποτέλειες. Θα δούμε μια νέα Ελλάδα.
Επιτρέψτε μου να πω εισαγωγικά ορισμένες θεμελιώδεις σκέψεις για το εγχείρημα της «Λαϊκής Ενότητας».
Η «Λαϊκή Ενότητα» γεννήθηκε με ταχύτητα αστραπής προκειμένου να υπάρξει ένα δυνατό και αποφασιστικό εγχείρημα ως ριζοσπαστική απάντηση στη νέα μνημονιακή συναίνεση, στο νέο μνημονιακό συνεταιρισμό της απερχόμενης κυβέρνησης του Αλ. Τσίπρα με τη ΝΔ, το ΠΟΤΑΜΙ και το ΠΑΣΟΚ, έτσι όπως εκφράστηκε με την από κοινού ψήφιση στη βουλή του τρίτου μνημονίου καταλήστευσης της χώρας και του λαού.
Η «Λαϊκή Ενότητα» δεν είναι ένα κόμμα και πολύ περισσότερο ένα κόμμα με την παραδοσιακή  έννοια.
Η «Λαϊκή Ενότητα» ιδρύθηκε ως ένα μέτωπο.
Ένα ανοικτό και πλατύ μέτωπο που φιλοδοξεί να εκφράσει και να αντιπροσωπεύσει όλο και ευρύτερες αριστερές, ριζοσπαστικές, καινοτόμες και προοδευτικές δυνάμεις, που έχουν αντιμνημονιακό δημοκρατικό προσανατολισμό και επιδιώκουν να βάλουν τη χώρα σε μια νέα ανορθωτική αναπτυξιακή τροχιά παραγωγικής ανασυγκρότησης με κοινωνικό πρόσωπο και σοσιαλιστικό ορίζοντα.
Στη «Λαϊκή Ενότητα» ήδη έχουν δηλώσει ενεργή συμμετοχή ή συνεργασία πολλές οργανώσεις, κινήσεις και προσωπικότητες της Αριστεράς και του προοδευτικού τόξου.
Η «Λαϊκή Ενότητα» προφανώς δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει ένα προεδροκεντρικό ή αρχηγικό συγκεντρωτικό μόρφωμα, όπως τα παραδοσιακά κόμματα του συστήματος. Δεν είναι ούτε πρόκειται να γίνει ένα μονολιθικό κόμμα, όπως ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς.
Η «Λαϊκή Ενότητα» βασίζεται και θέλει να λειτουργεί με αδιαπραγμάτευτες συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες, με την πλήρη, αδιαπραγμάτευτη και άμεση συμμετοχή των μελών της στη λήψη όλων των αποφάσεων και ιδιαίτερα των αποφάσεων που καθορίζουν τις βασικές επιλογές και την πορεία της «Λαϊκής Ενότητας».
Απ’ αυτήν την άποψη φιλοδοξούμε να αναδειχθούμε σε ένα απολύτως πρωτότυπο και καινοτόμο εγχείρημα και πείραμα δημοκρατίας, που παραπέμπει στις αρχές και τις πρωτότυπες δημοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες εγκαινιάστηκαν από το ΕΑΜ και την αντιστασιακή Ελλάδα των βουνών.
Από αυτή τη θέση καλούμε εργαζόμενους, πολίτες, προοδευτικούς ανθρώπους, πατριώτες, αγωνιστές, μαχητές και στελέχη των κοινωνικών αγώνων και της Αριστεράς να αυτενεργήσουν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης και να κτίσουν παντού, σε πόλεις, Δήμους, Κοινότητες και γειτονιές, ανοικτές Επιτροπές και οργανώσεις της «Λαϊκής Ενότητας» που θα λειτουργούν με πλατιές συμμετοχικές διαδικασίες ως κύτταρα προοδευτικής αντιμνημονιακής ανατροπής και κοινωνικού μετασχηματισμού. Και κυρίως να κτίσουν παντού Επιτροπές και οργανώσεις ανοικτής λαϊκής συμμετοχής που θα δώσουν αποφασιστικά και με επιτυχία τον εκλογικό αγώνα για μια μεγάλη νίκη της «Λαϊκής Ενότητας».
Η «Λαϊκή Ενότητα», όμως, δεν περιορίζεται μόνο ως μέτωπο οργανώσεων, κινήσεων και προσώπων που συμμετέχουν στο εγχείρημα στη βάση κοινής προγραμματικής διακήρυξης, διατηρώντας πλήρως την οργανωτική τους αυτονομία και την ιδεολογικοπολιτική τους ιδιαιτερότητα και διαφορετικότητα.
Η «Λαϊκή Ενότητα» πρώτα από όλα και κυρίως φιλοδοξεί να είναι ένα κίνημα λαϊκής βάσης. Ένα κίνημα λαϊκής συμμετοχής, λαϊκής αυτοργάνωσης και λαϊκής αυτενέργειας. Ένα μέτωπο που θα δίνει το παρόν στην κοινωνία και θα στηρίζεται στους εργατικούς, λαϊκούς, κοινωνικούς, ταξικούς αγώνες και στα κοινωνικά κινήματα, ως τις κατεξοχήν δυνάμεις αντίστασης και προοδευτικής ανατροπής”.

Το 3ο μνημόνιο διαλύει και ξεπουλάει τη Δημόσια ΔΕΗ και τον ΑΔΜΗΕ

Γραφείο Τύπου ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Δελτίο Τύπου 26/08/2015

 

Το 3ο μνημόνιο διαλύει και ξεπουλάει τη Δημόσια ΔΕΗ και τον ΑΔΜΗΕ

 

Ενημερώνουμε τον ελληνικό λαό ότι κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών, η Βουλή δεν έχει κλείσει. Στα πλαίσια της λειτουργίας της Βουλής, η Κ.Ο. της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ κατέθεσε την ακόλουθη ερώτηση σχετικά με τη διάλυση και το ξεπούλημα της Δημόσιας ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ:

 

«ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 26 Αυγούστου 2015

 

Προς τους κ.κ. Υπουργούς:

 

  • Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας


Θέμα: Το 3ο Μνημόνιο διαλύει και ξεπουλάει την Δημόσια ΔΕΗ και τον ΑΔΜΗΕ

Είναι γνωστές οι επιπτώσεις από την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην ενέργεια οι οποίες εκτός από ότι εκτόξευσαν το κόστος ενέργειας για τους καταναλωτές προκάλεσαν προβλήματα και στην ίδια την ΔΕΗ με συνέπεια να έχει τεράστια προβλήματα βιωσιμότητας ενώ παράλληλα οι ιδιώτες μεγαλοπαραγωγοί ενέργειας πλούτισαν και πλουτίζουν στηριζόμενοι σε νομοθετημένες επιδοτήσεις.

Ο ενεργειακός τομέας δεν έλλειψε ποτέ από τη λεγόμενη «λίστα με τα προαπαιτούμενα» των δανειστών με απαιτήσεις για μεγαλύτερη απορρύθμιση, εφαρμογή ακόμα πιο νεοφιλελεύθερων πολιτικών και πλήρη απουσία του δημόσιου ελέγχου των ενεργειακών εταιρειών και του ενεργειακού σχεδιασμού. Το νέο μνημόνιο παραδίδει βορά όλο τον ενεργειακό χώρο, στο όνομα του τρίτου ενεργειακού πακέτου και της νεοφιλελεύθερα σχεδιαζόμενης ενεργειακής ένωσης της ΕΕ, στα ιδιωτικά ενεργειακά συμφέροντα, γεγονός που ως πρώτη συνέπεια θα έχει να εκτοξευθούν ακόμα παραπάνω οι τιμές της ενέργειας για την οικονομία και τους καταναλωτές.

Το νέο τρίτο μνημόνιο επιφέρει βαρύτατο πλήγμα στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) αλλά και στον Δημόσιο ΑΔΜΗΕ, το οποίο ισοδυναμεί με χαριστική βολή, αν όχι και το άδοξο τέλος του ενεργειακού γίγαντα της χώρας, που ήταν και ο κινητήριος μοχλός της όποιας ανάπτυξης.

Το 3ο Μνημόνιο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, ΑΔΜΗΕ, εκτός εάν προβλεφθεί εναλλακτικό σύστημα με ισοδύναμο αποτέλεσμα όσον αφορά τον ανταγωνισμό, την ενίσχυση της οικονομικής και επιχειρησιακής ανεξαρτησίας της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας (ΡΑΕ), την αναθεώρηση των τιμολόγιων της ΔΕΗ, το μόνιμο σύστημα πληρωμών διαθεσιμότητας ισχύος, την τροποποίηση των κανόνων της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας για να αποφευχθεί κάθε μονάδα να λειτουργεί κάτω από το μεταβλητό κόστος. Όλα αυτά θα έχουν συνέπεια την αύξηση του κόστους για τον καταναλωτή.

Συγκεκριμένα η ΔΕΗ χάνει δια νόμου άμεσα το 25% των πελατών και πάνω από το 50% μέχρι το 2020 καθώς το νέο μνημόνιο συγκεκριμένα να προβλέπει ότι από το 2020 και μετά κανένας προμηθευτής ηλεκτρισμού δεν θα πρέπει να κατέχει μερίδιο πάνω από 50%, που στην ουσία αποτελεί «φωτογραφική απαίτηση» για τη ΔΕΗ, που σήμερα ελέγχει περίπου το 98% της αγοράς λιανικής. Συνεπώς, η συμφωνία αυτή που φέρνει η κυβέρνηση οδηγεί τον όμιλο ΔΕΗ σε χρεοκοπία καθώς μειώνοντας τα επίπεδα του τζίρου της κάτω του 50% και αν σε αυτό συνυπολογιστούν και οι σημερινοί απλήρωτοι λογαριασμοί που ξεπερνούν τα 2δις €, δημιουργείται μια κατάσταση μη αναστρέψιμης επιχειρηματικής ασφυξίας.

Επιπλέον υποχρεώνεται από τον Οκτώβριο να πουλά σε τιμές κόστους μέσω ΝΟΜΕ, σε ιδιώτες μεταπράτες σημαντικό μέρος της φτηνής της ηλεκτρικής παραγωγής( που προέρχεται από λιγνίτη και υδροηλεκτρικά φράγματα τις πιο φθηνές πηγές καυσίμου). Οι ιδιώτες μεταπράτες θα μεταπωλούν την ενέργεια αυτή σε τιμές ανταγωνιστικές προς τα τιμολόγια της ΔΕΗ με συνέπεια οι μεταπράτες να απολαμβάνουν το κέρδος από την πώληση χωρίς να χρειάζεται να χρειάζεται να επωμιστούν το κόστος του ρίσκου το οποίο θα το επωμίζεται η ΔΕΗ. Δηλαδή τα κέρδη από τη λιανική θα διανεμηθούν στους «νέους παίκτες» της αγοράς λιανικής, δηλαδή, στη διαπλεκόμενη χρηματοοικονομική ολιγαρχία και τους γνωστούς κρατικοδίαιτους ιδιώτες παραγωγούς που θα επεκτείνουν τις δραστηριότητες στη λιανική αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας. Συμπληρωματικά αναφέρεται ότι αν το μέτρο των δημοπρασιών δεν καταφέρει να βελτιώσει τις συνθήκες ανταγωνισμού στην Ελλάδα, τότε θα «τεθούν σε εφαρμογή άλλα δομικά μέτρα» όπως η πώληση της «μικρής ΔΕΗ».

Επίσης προβλέπεται η ιδιωτικοποίηση του 17% των μετοχών της ΔΕΗ που έχουν μεταφερθεί στο ΤΑΙΠΕΔ εντός του 2016.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο το μοντέλο που προκρίνει το μνημόνιο όσο και τα σχέδια που έχουν εκπονηθεί στο παρελθόν για άμεση διάσπαση, δημιουργία και πώλησης σε ιδιώτες της μικρής ΔΕΗ (30%), καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή στη δραστική συρρίκνωση και ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, στόχος που είχε τεθεί εξαρχής από τους δανειστές προς όφελος της κερδοσκοπικής δράσης ιδιωτών στον συγκεκριμένο κλάδο. Ουσιαστικά με το τρίτο μνημόνιο η ΔΕΗ συρρικνώνεται και παραδίδεται ουσιαστικά και με το χειρότερο δυνατό τρόπο, χειρότερο από τη συνταγή της «μικρής ΔΕΗ», σε ληστρικά ιδιωτικά συμφέροντα.

Σχετικά με τον ΑΔΜΗΕ, το μνημόνιο επιβάλει την ιδιωτικοποίησή του ενώ και οι ίδιοι παραδέχονται δεν αποφέρει κανένα χρηματοοικονομικό όφελος, αλλά είναι πολιτική απόφαση. Η εναλλακτική πρόταση της κυβέρνησης για τη διατήρηση των παγίων του ΑΔΜΗΕ στη ΔΕΗ και τη μεταβίβαση των λειτουργιών του Διαχειριστή Συστήματος σε μια νέα εταιρία με πλειοψηφική συμμετοχή του Δημοσίου είναι και μη λειτουργική και μη βιώσιμη. Δε διασφαλίζει τον έλεγχο του Συστήματος μεταφοράς. Το προηγούμενο σχήμα του ΔΕΣΜΗΕ (51% ΔΕΗ και 49% ΥΠΕΚΑ, το οποίο σταδιακά θα παραχωρούσε τις μετοχές του στους ιδιώτες, με τη σταδιακή πρόοδο της «απελευθέρωσης») δοκιμάστηκε και απέτυχε. Η απελευθέρωση προχώρησε, αλλά η συμμετοχή των ιδιωτών στο μετοχικό κεφάλαιο δεν έγινε ποτέ, ενώ ο ΔΕΣΜΗΕ αποτέλεσε μια αδύνατη εταιρία, χωρίς ειδικό βάρος στην αγορά και με προβληματική συνεργασία με τη ΔΕΗ. Η κυβέρνηση επαναφέρει ένα αποτυχημένο σχήμα κι επιπλέον δε διευκρινίζει που απέτυχε ο σημερινός ΑΔΜΗΕ ώστε να πρέπει να αλλάξει ο Διαχειριστής. Οι εξελίξεις φυσικά δημιουργούν νέα δεδομένα και δημιουργούνται ερωτήματα και για τους εργαζόμενους.

Έτσι η ΔΕΗ μετατρέπεται σε προβληματική επιχείρηση και είναι αδύνατο να ισχυρίζεται κανείς ότι θα παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο με αυτές τις συνθήκες.

Με το 3ο Μνημόνιο, αυτές οι στρατηγικής σημασίας υποδομές είτε θα χρεοκοπήσουν είτε θα αναγκαστούν να ξεπουληθούν από μόνες τους.

 

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο κ. Υπουργός :

 

  1. Γιατί η κυβέρνηση αποδέχθηκε το σχέδιο των δανειστών για διάσπαση, απαξίωση και ξεπούλημα ή χρεοκοπία της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ;
  2. Πως μπορεί να παραμείνουν η ΔΕΗ και ο ΑΔΜΗΕ βιώσιμες επιχειρήσεις που θα διασφαλίζουν τα συμφέροντα των καταναλωτών και του Ελληνικού λαού υπό τις συνθήκες αυτές;
  3. Ποια θα είναι η επιπλέον αύξηση των τιμών Η.Ε. για τους καταναλωτές από την αναθεώρηση των τιμολογίων της ηλεκτρικής ενέργειας;
  4. Σε τι ωφελεί η κατάργηση του ΑΔΜΗΕ και η ιδιωτικοποίηση της νέας εταιρείας που τον αντικαθιστά;
  5. Που χρησιμεύει η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της ήδη ανεξάρτητης ΡΑΕ;
  6. Που χρησιμεύει η πώληση ποσοστού της ΔΕΗ σε ιδιώτες;
  7. Τι θα συμβεί στους εργαζόμενους σε αυτές τις επιχειρήσεις ως επακόλουθο όλων αυτών;

 

Οι ερωτώντες βουλευτές

 

Πετράκος Αθανάσιος

Ουζουνίδου Ευγενία

Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία(Λίτσα)

Δελημήτρος Κωνσταντίνος

Διαμαντόπουλος Ευάγγελος

Ζάννας Ζήσης

Ζερδελής Ιωάννης

Ήσυχος Κωνσταντίνος-Ηρακλής

Ιωαννίδης Ηλίας

Κριτσωτάκης Μιχαήλ

Κυριακάκης Βασίλειος

Κυρίτση Αγλαΐα

Κώτσιας Θωμάς του Μάρκου

Λαπαβίτσας Κωνσταντίνος

Λεουτσάκος Ευστάθιος (Στάθης)

Μακρή Ραχήλ

Σαμοΐλης Στέφανος

Σκούμας Αθανάσιος

Σταθάς Ιωάννης

Στρατούλης Δημήτρης

Τσανάκα Αλεξάνδρα

Χαραλαμπίδου Δέσποινα

Ψαρρέα Ελένη»

 

Να σταματήσει η άκρως επιζήμια για την οικονομία και προκλητικά αδικαιολόγητη εκποίηση των 14 Περιφερειακών Αερολιμένων

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ενημερώνουμε τον ελληνικό λαό ότι κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών, η Βουλή δεν έχει κλείσει. Στα πλαίσια της λειτουργίας της Βουλής, η Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας καταθέτει την παρακάτω ερώτηση.

 

 

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 24 Αυγούστου 2015

 

Προς τους κ.κ. Υπουργούς:

  • Οικονομικών
  • Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού
  • Επικρατείας για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου
  • Εθνικής Άμυνας
  • Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας

 

 

Θέμα: «Να σταματήσει η άκρως επιζήμια για την οικονομία και προκλητικά αδικαιολόγητη εκποίηση των 14 Περιφερειακών Αερολιμένων»

Την 27-07-15 29 βουλευτές καταθέσαμε για το συγκεκριμένο θέμα Ερώτηση και ΑΚΕ σχετικά με την εκποίηση των 14 Περιφερειακών Αερολιμένων, η οποία δυστυχώς δεν έχει ακόμα απαντηθεί. Στην εν λόγω παρέμβαση αποδεικνύαμε με τεχνικοοικονομικά στοιχεία και τονίζαμε με ιδιαίτερη έμφαση τα κάτωθι:

 

  • Με καθαρά οικονομικούς όρους, το ελληνικό κράτος θα έχει από την εν λόγω ιδιωτικοποίηση τετραπλάσια έως και πενταπλάσια απώλεια εσόδων. Επομένως δεν υπάρχει καμία πολιτική λογική σε μια τέτοια πράξη που θα επιφέρει – ιδιαίτερα εν καιρώ κρίσης – τόσο μεγάλη απώλεια δημοσίων εσόδων.
  • Η νησιωτικότητα κάποιων Περιφερειών της Ελλάδας καθιστά τα αεροδρόμια άκρως αναγκαία για την ενδοπεριφερειακή κοινωνική συνοχή, την αναπτυξιακή και τουριστική προοπτική των νησιών και την εθνική ασφάλεια.
  • Η δρομολογούμενη ιδιωτικοποίηση αντίκειται στο Σύνταγμα της Ελλάδας. Τα αεροδρόμια ανήκουν στα ιδιόχρηστα πράγματα και η μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ των δικαιωμάτων χρήσης, διοίκησης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης με σαφή προοπτική την παραχώρηση της κυριότητας, υποκρύπτει απαγορευμένη εμπράγματη διάθεση δημόσιας περιουσίας για διάφορους από την θεσμοθέτησή της σκοπούς.
  • Τα ελληνικά αεροδρόμια πρέπει να παραμείνουν δημόσια, όπως συμβαίνει στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Μπορούν να διπλασιάσουν την επιχειρησιακή ικανότητα και τα κέρδη τους, άρα και τα δημόσια έσοδα. Μπορούν υπό δημόσιο έλεγχο να εγγυηθούν την εθνική ασφάλεια και την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου προς όφελος όλων.

 

Αντ΄ αυτού και ενώ για πολλά χρόνια ήταν απόλυτα ξεκάθαρες οι πολιτικές θέσεις του κόμματος που στηρίζει τη σημερινή συγκυβέρνηση, στις 17 Αυγούστου δημοσιεύτηκε το επίμαχο ΦΕΚ [98 Ά], με το οποίο εγκρίνεται η υπογραφή από το ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ της Σύμβασης Παραχώρησης των Αεροδρομίων στην Fraport AG – Slentel Ltd, δηλαδή στο Γερμανικό Δημόσιο!

Για την απόφαση αυτή, ουδέποτε δόθηκε κάποια πολιτική εξήγηση στις τοπικές κοινωνίες και στις εκατοντάδες αυτοδιοικητικές αρχές και παρατάξεις, κοινωνικούς φορείς και κινήματα πολιτών που παλεύουν για την αποτροπή της εκποίησης των Περιφερειακών Αερολιμένων, αφού διαφαίνεται με σαφήνεια ο αναπτυξιακός μαρασμός και το αρνητικό κοινωνικό – ταξικό πρόσημο που συνοδεύει αυτή την παραχώρηση.

 

Επειδή, αν ιδιωτικοποιηθούν με αυτούς τους όρους από το ΤΑΙΠΕΔ και την κυβέρνηση, θα πρόκειται κυριολεκτικά για υφαρπαγή βασικών περιουσιακών στοιχείων του κράτους έναντι πινακίου φακής και για υποταγή της παραγωγικής διαδικασίας και της κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας, στα κερδοσκοπικά συμφέροντα της κοινοπραξίας Fraport AG – Slentel Ltd,

 

Επειδή οι συνέπειες από την υποθήκευση των κρατικών αναπτυξιακών μας υποδομών θα είναι μη αναστρέψιμες και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η σημερινή κυβέρνηση να χρεωθεί το βάρος αυτής της ιστορικής πράξης, με τη δικαιολογία της άσκησης ωμών εκβιασμών από τους δανειστές,

 

Επειδή, αν ολοκληρωθεί η εν λόγω ιδιωτικοποίηση, θα γίνει ενάντια στα συμφέροντα της Ελλάδας και θα αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικής διερεύνησης οικονομικού σκανδάλου,

 

Επειδή οι Κρατικοί Αερολιμένες ανήκουν στο λαό και οφείλουν να παραδοθούν στις επόμενες γενιές ως περιουσία του ελληνικού κράτους,

 

Επειδή η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας πρέπει να είναι ΔΙΑΦΑΝΗΣ και ΕΛΕΓΚΤΕΑ,

 

Επειδή η μεγάλη πλειοψηφία των συγκεκριμένων 14 αεροδρομίων είναι άκρως κερδοφόρα και θα προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη στέρηση δημόσιων εσόδων,

 

Επειδή η σύμβαση «εκχώρησης» είναι αποτέλεσμα των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων και των δεσμεύσεών τους έναντι των δανειστών που η σημερινή κυβέρνηση τηρεί κατά γράμμα,

 

Επειδή η εκχώρηση τέτοιου εθνικού πλούτου θα επηρεάσει ακόμα περισσότερο αρνητικά τις εργασιακές σχέσεις χωρίς ουσιαστικά μισθολογικά, συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά δικαιώματα για εργαζόμενους στις αερομεταφορές, στον τουρισμό, κ.λπ. με τη δημιουργία ειδικών «οικονομικών ζωνών» στα πρότυπα οικονομικών προτεκτοράτων,

 

Επειδή η αμυντική θωράκιση, η κοινωνική και γεωγραφική συνοχή στα περιφερειακά νησιά παραμένει υψηλή προτεραιότητα για τη χώρα μας,

 

Επειδή η γεωπολιτική και η αμυντική στρατηγική της πατρίδας μας συνδέεται με την αεροπολιτική στρατηγική, τόσο στον τομέα της εμπορικής εκμετάλλευσης αλλά και την αποτρεπτική της ικανότητα για την χρήση των περιφερειακών αεροδρομίων από τις ένοπλες δυνάμεις σε περιόδους μείζονος εθνικής σημασίας,

 

 

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί :

 

  1. Τι προτίθενται να πράξουν για την άμεση ακύρωση της ιδιωτικοποίησης των Περιφερειακών Κρατικών Αερολιμένων;
  2. Τι προτίθενται να πράξουν για τη διερεύνηση του πολιτικού και οικονομικού σκανδάλου της εκποίησης των 14 Περιφερειακών Κρατικών Αερολιμένων;
  3. Προτίθενται να αποδώσουν δικαιοσύνη σε μια τέτοια πράξη που ζημιώνει το ελληνικό δημόσιο και θέτει σε άμεση επισφάλεια την κοινωνική συνοχή της χώρας και την εθνική της ασφάλεια – κυριαρχία;
  4. Πώς δικαιολογούν και τεκμηριώνουν στην παρούσα οικονομική συγκυρία, την πρόθεση της ιδιωτικοποίησης των Αεροδρομίων, από τη στιγμή που θα προκύψουν τεράστιες απώλειες στα δημόσια έσοδα;

 

 

 

Οι ερωτώντες βουλευτές

 

Σαμοΐλης Στέφανος

Αμμανατίδου – Πασχαλίδου Λίτσα

Γαϊτάνη Ιωάννα

Δελημήτρος Κώστας

Ζάννας Ζήσης

Ήσυχος Κώστας

Ιωαννίδης Ηλίας

Κριτσωτάκης Μιχάλης

Κυρίτση Αγλαϊα

Κώτσιας Θωμάς

Λαπαβίτσας Κώστας

Λεουτσάκος Στάθης

Ουζουνίδου Ευγενία

Πετράκος Θανάσης

Σκούμας Θανάσης

Σταθάς Γιάννης

Στρατούλης Δημήτρης

Τσανάκα Αλεξάνδρα

Χαραλαμπίδου Δέσποινα

Ψαρρέα Έλενα

Η επιβολή Φ.Π.Α. 23% στα φροντιστήρια θα επιβαρύνει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς

Αθήνα 31 Ιουλίου 2015

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Οικονομικών

Σύμφωνα με τον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο 4334/2015 ο συντελεστής Φ.Π.Α. ορίζεται σε είκοσι τρία τοις εκατό (23%) στη φορολογητέα αξία. Στη διάταξη αυτή εμπίπτουν πλέον και τα δίδακτρα στα φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών.

Όπως είναι αυτονόητο, οι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων και κέντρων ξένων γλωσσών δεν είναι σε θέση μετά από 5 χρόνια ύφεσης να απορροφήσουν μια ξαφνική μεταβολή του Φ.Π.Α. από το 0% στο 23% με δύο συνέπειες. Από τη μία θα προχωρήσουν σε αύξηση των διδάκτρων, κάτι το οποίο θα σημάνει τη διακοπή των ενισχυτικών φροντιστηριακών μαθημάτων μεγάλου μέρους τον μαθητών, δεδομένου ότι το εισόδημα της μέσης οικογένειας έχει υποστεί καθίζηση. Από την άλλη, οι ιδιοκτήτες θα μετακυλήσουν το κόστος στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς με απολύσεις και περικοπή του ωρομισθίου τους, που ήδη αυτή τη στιγμή είναι στα 3,5 ευρώ την ώρα. Με δυο λόγια, το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων θα μειωθεί εις βάρος των γονιών των μαθητών και των εργαζόμενων. Ασφαλώς δεν αποκλείεται πολλά φροντιστήρια να κλείσουν με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ποσοστά της επίσημης ανεργίας, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο 27%, χιλιάδες εκπαιδευτικοί να μείνουν στο δρόμο, ενώ θα μειωθούν τα έσοδα του κράτους από τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές.

Την ίδια στιγμή η παραοικονομία στον κλάδο της εκπαίδευσης αφήνεται ανενόχλητη. Βάσει μετρήσεων του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ, στην υποστηρικτική διδασκαλία στην Ελλάδα διατίθεται περίπου 1 δισ. ευρώ. Από αυτά, 600 εκατ. ευρώ κατευθύνονται στις νόμιμες δομές (που πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές) και τα υπόλοιπα 400 εκατ. ευρώ μετατρέπονται σε αδήλωτες «μαύρες» αμοιβές (με αρνητικές επιπτώσεις στα κρατικά έσοδα αλλά και στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών), ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που τις αμοιβές αυτές λαμβάνουν ακόμη και καθηγητές της δημόσιας μέσης εκπαίδευσης και συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί.

Η συγκεκριμένη επιβολή Φ.Π.Α. θα οδηγήσει στην μεγαλύτερη αύξηση της παραοικονομίας, καθώς μέρος των γονέων θα στραφεί στην κατ’ οίκον αδήλωτη, ανασφάλιστη και αφορολόγητη εργασία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών αλλά και στη φοροδιαφυγή των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και των φροντιστηρίων, τα οποία θα προσπαθήσουν να συγκρατήσουν τα έξοδά τους για να μην οδηγηθούν σε οριστικό λουκέτο.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι εκτός από τα ιδιαίτερα μαθήματα από το Φ.Π.Α. στα δίδακτρα απαλλάσσονται και τα ιδιωτικά σχολεία. Όταν κυριαρχεί ένα σύστημα – που πρέπει να αλλάξει δραστικά και άμεσα – στο οποίο τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης αποτελούν τον κύριο μηχανισμό εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και που η χρόνια απαξίωση των σχολείων εκ μέρους του κράτους κάθε άλλο παρά βοηθάει στην εξάλειψη της ανάγκης υποστηρικτικής διδασκαλίας εκτός του δημόσιου σχολείου, αυτή η ανισότητα στη φορολόγηση συνεπάγεται ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση. Πολύ περισσότερο κάτι τέτοιο ισχύει για τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών.

Επειδή είναι αδιανόητο σε αυτή την άσχημη οικονομική συγκυρία να επιβαρύνονται οι οικογένειες πολύ λόγω της συνεπαγόμενης αύξησης των τιμών στα φροντιστήρια και στα κέντρα ξένων γλωσσών

Επειδή το μέτρο αυτό βάζει επιπλέον ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση

Επειδή οι απώλειες εσόδων για το κράτος θα είναι σημαντικές και μάλιστα σε μια περίοδο που δεν υπάρχουν περιθώρια για την παραμικρή μείωση

Επειδή η ανεργία τείνει να πάρει διαστάσεις τραγωδίας και τα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν οδηγήσει σε διάλυση τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας

Επειδή πρέπει να προστατευτούν τα βαριά πληγωμένα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών

Επειδή το μέτρο προσκρούει στο ενωσιακό δίκαιο, καθώς σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία 2006/112 της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, απαλλαγής τυγχάνουν οι φορείς που παρέχουν υπηρεσίες εκπαίδευσης

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

  1. Θα προχωρήσει άμεσα στην κατάργηση της διάταξης που επιβάλλει 23% ΦΠΑ στα φροντιστήρια και στα κέντρα ξένων γλωσσών;
  2. Έλαβε υπ’ όψιν του κατά τις διαπραγματεύσεις την κοινοτική οδηγία 2006/112; Καταδείχτηκε στους ευρωπαίους εταίρους που συμφώνησαν – αν όχι επέβαλαν το μέτρο – ότι είναι ανακόλουθοι με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι παραβιάζουν το ενωσιακό δίκαιο;

 

Οι ερωτώντες βουλευτές

Ζερδελής Γιάννης

 

Αυλωνίτου Ελένη

 

Βαγενά Άννα

 

Βαρδάκης Σωκράτης

 

Δελημήτρος Κωνσταντίνος

Δημαράς Γιώργος

 

Ζάννας Ζήσης

 

Ήσυχος Κωνσταντίνος

 

Ιωαννίδης Ηλίας

 

Καρακώστα Εύη

 

Καφαντάρη Χαρά

 

Κριτσωτάκης Μιχάλης

 

Λαπαβίτσας Κώστας

 

Μακρή Ραχήλ

Μιχαλάκης Νίκος

 

Μπαξεβανάκης Δημήτρης

 

Ουζουνίδου Ευγενία

 

Πετράκος Θανάσης

 

Σκούμας Αθανάσιος

 

Σταθάς Γιάννης

 

Σταματάκη Ελένη

 

Σταμπουλή Αφροδίτη

 

Χαραλαμπίδου Δέσποινα

Συνάντηση της Βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε. Κοζάνης Ευγενίας Ουζουνίδου με το Διοικητή του ΙΚΑ Ιωάννη Θεωνά για την παράταση της υπαγωγής σε καθεστώς ρύθμισης των οφειλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης

 

Συνάντηση με το Διοικητή του ΙΚΑ κ. Ι. Θεωνά πραγματοποίησε η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ε. Ουζουνίδου στις 29 Ιουλίου στην Αθήνα.

Η Βουλευτής έθεσε στο Διοικητή την αναγκαιότητα παράτασης   για   την υπαγωγή σε καθεστώς ρύθμισης των οφειλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Ν. 4321/2015, αρθρ. 28), για την οποία η προθεσμία λήγει στις 31/7/2015.

Η Βουλευτής τόνισε ότι πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δε μπορούν να ενταχθούν στη ρύθμιση των 100 δόσεων, γιατί αδυνατούν να πληρώσουν τις τρέχουσες εισφορές  των τεσσάρων τελευταίων μηνών λόγω της σημερινής οικονομικής κατάστασης, της έλλειψης ρευστότητας και αρκετές λόγω των κατασχέσεων λογαριασμών τους από τον Οργανισμό .

Ο Διοικητής συμφώνησε με την πρόταση της Βουλευτού και απάντησε  ότι έχει προωθηθεί στον αρμόδιο Υπουργό.

Επίσης έγινε συζήτηση σχετικά  με πρωτοβουλίες εκσυγχρονισμού του ΙΚΑ, ώστε να επιτευχθεί βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών, εξορθολογισμός του καταλογισμού προστίμων σε  μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πάταξη της φοροδιαφυγής και διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του Οργανισμού.

 

 

Το Γραφείο Τύπου

 

Συνάντηση Ευγενίας Ουζουνίδου, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε. Κοζάνης, με τον Υπουργό Υγείας Παναγώτη Κουρουμπλή για τις ελλείψεις ιατρικού προσωπικού στα Νοσοκομεία Π.Ε. Κοζάνης.

Συνάντηση με τον υπουργό Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή είχε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ευγενία Ουζουνίδου, με κύριο θέμα την κατάσταση των νοσοκομείων Π.Ε. Κοζάνης και ειδικά το μεγάλο πρόβλημα της παθολογικής κλινικής των δύο νοσοκομείων.

Ο υπουργός δήλωσε ότι το πρόβλημα είναι σε γνώση του υπουργείου και ότι για την αντιμετώπιση του  έχει ήδη προχωρήσει στις εξής ενέργειες:

  1. Ήδη με τον Ν. 4325/2015 αρθρ. 34, έγινε ελαχιστοποίηση των διαδικασιών για την πρόσληψη επικουρικών γιατρών με συμβάσεις 2 ετών και 6 μηνών.
  2. Δόθηκε έκτακτη επιχορήγηση στα νοσοκομεία στο Μαμάτσειο Κοζάνης 127.000 € και Μποδοσάκειο Πτολεμαΐδας 157.000 €.
  3. Ανταποκρίθηκε στο αίτημα της 3ης ΔΥΠΕ για το Νοσοκομείο Κοζάνης για κάλυψη 11 θέσεων (2 παθολογία, 2 παιδιατρική, 2 ψυχιατρική, 1 αναισθησιολογία, 2 μαιευτική –γυναικολογική, 1 καρδιολογία, 1 ιατρ. βιοπαθολογία) και για το Γ.Ν Πτολεμαΐδας 12 θέσεις (2 παθολογία, 2 παιδιατρική, 2 ορθοπεδική, 1 χειρουργική, 2 νεφρολογική, 1 παθολογική – ογκολογική, 1 καρδιολογική, 1 ουρολογική).

Άμεσα όμως θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την πρόσληψη των 4 παθολόγων, των οποίων η έλλειψη είναι κρίσιμης σημασίας.

 

 

Aπάντηση στην ερώτηση σχετικά με την ομαλή συνέχιση λειτουργίας των Δομών «Βοήθεια στο Σπίτι» και η συνέχιση της εργασιακής απασχόλησης των εργαζομένων σ’ αυτή

Σε απάντηση της υπ. Αριθ. πρωτ. 223/4_Μαΐου 2015 ερώτησης Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένης της Βουλευτού Ευγενίας Ουζουνίδου αναφορικά με την αναγκαιότητα συνέχισης της λειτουργίας των δομών Βοήθεια στο σπίτι και πέραν του Δεκεμβρίου τρέχοντος έτους υπό δημόσια μορφή, με την αναγκαιότητα ανανέωσης των σχέσεων εργασίας των ήδη απασχολουμένων σε αυτές και την κάλυψη πάγιων και οργανικών θέσεων των δομών αυτών, ο πρ. Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σημειώνει ότι για τη συνέχιση του προγράμματος απαιτείται νομοθετική ρύθμιση την οποία η κυβέρνηση θα προωθήσει το επόμενο χρονικό διάστημα.

Σύνδεσμος για την ερώτηση

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c0d5184d-7550-4265-8e0b-078e1bc7375a/9226663.pdf

Σύνδεσμος για την απάντηση του Υπ. Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/67715b2c-ec81-4f0c-ad6a-476a34d732bd/9258772.pdf

Σύνδεσμος για την απάντηση του Υπ. Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/67715b2c-ec81-4f0c-ad6a-476a34d732bd/9298925.pdf

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΟΥΖΟΥΝΙΔΟΥ, ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε. ΚΟΖΑΝΗΣ, ΣΤΟΝ ΟΑΕΔ ΚΠΑ2 ΚΟΖΑΝΗΣ

 

ΟΑΕΔ

Επίσκεψη πραγματοποίησε η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε. Κοζάνης Ευγενία Ουζουνίδου στο Κέντρο  Προώθησης Απασχόλησης  του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού Κοζάνης, όπου σε ιδιαίτερα φιλικό κλίμα αναπτύχθηκε συζήτηση με τον Προϊστάμενο κ. Κιτίδη Κων/νο και το προσωπικό.

Η Βουλευτής άκουσε προσεκτικά τους προβληματισμούς και τις προτάσεις βελτίωσης που ανέπτυξαν οι εργαζόμενοι, τόσο σε θεσμικό όσο και σε επίπεδο εφαρμογής, για το ρόλο του ΟΑΕΔ καθώς  και για τα προγράμματα που διαχειρίζεται.

Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι εστίασαν στη σημαντική τεχνογνωσία του Φορέα σε θέματα ανεργίας και προώθησης της απασχόλησης και τόνισαν την αναγκαιότητα συμμετοχής του, ως βασικού και σταθερού συνομιλητή της πολιτείας, στον  κεντρικό και περιφερειακό σχεδιασμό σε θέματα απασχόλησης, σημειώνοντας ότι ο ΟΑΕΔ δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας, μπορεί όμως με τις γνώσεις και τα στοιχεία που διαθέτει να κάνει αποτελεσματικές παρεμβάσεις.

Έμφαση δόθηκε και στην ανάγκη σχεδιασμού στοχευμένων προγραμμάτων, στο ρόλος των τοπικών δομών στον τοπικό και περιφερειακό σχεδιασμό, καθώς και στην  αναγκαιότητα ενός ορθολογικού σχεδιασμού προγραμμάτων, που να αφουγκράζεται και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ανέργων, των εργαζομένων και ελεύθερων επαγγελματιών.

Επιβεβλημένη, ταυτόχρονα, κρίθηκε η λήψη όλων των αναγκαίων διαδικασιών και μέτρων για την ορθή και χρηστή διαχείριση των κονδυλίων για την προώθηση της απασχόλησης.

Για την ανανέωση της κάρτας ανεργίας, λόγω της μη λειτουργικότητας του ηλεκτρονικού συστήματος, οι εργαζόμενοι πρότειναν  η κάρτα ανεργίας να διατηρείται μέχρις ότου ο άνεργος βρει θέση εργασίας και να ενεργοποιείται εκ νέου όταν ξαναγίνεται άνεργος.

Για συγκεκριμένα προγράμματα που διαχειρίζεται ο Οργανισμός εξέθεσαν τον προβληματισμό και τη διαφωνία τους αναφορικά με το ότι  οι εγκρίσεις των προγραμμάτων  πραγματοποιούνται κεντρικά, με συνέπεια να μην ανταποκρίνονται πλήρως στις τοπικές ανάγκες και δυνατότητες, και γι’ αυτό πρότειναν την συμμετοχή των τοπικών στελεχών τόσο στις εγκρίσεις όσο και στη διαδικασία των ενστάσεων. Η τεχνογνωσία που διαθέτουν οι τοπικές δομές για τα τοπικά προβλήματα είναι σημαντική και, μόνο εάν ληφθεί υπόψη,  μπορεί να αποφευχθούν προβλήματα, όπως π.χ. η έγκριση δημιουργίας επιχειρήσεων ομοειδών σε κοντινές αποστάσεις.

Αναγκαία, επίσης, κρίθηκε η ενδυνάμωση των ελέγχων στις επιδοτούμενες επιχειρήσεις για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, η παροχή κινήτρων για τη διατήρηση αυτών των θέσεων, η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας και η προστασία των εργαζομένων, ενώ τα μεγάλα ποσά που δόθηκαν στις συμβουλευτικές δομές κατά τη γνώμη τους δεν παρήγαγαν έργο.

Τέλος, αιτήθηκαν τον καθορισμό της έννοιας της καινοτομίας, που, ενώ αποτελεί ένα από τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης επενδυτικών προγραμμάτων, δεν είναι ξεκάθαρο τι συμπεριλαμβάνει.

Η Βουλευτής υποσχέθηκε ότι θα προωθήσει τις προτάσεις τους τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο και ότι θα καταβάλει κάθε προσπάθεια προς την κατεύθυνση της υλοποίησή τους.